Kopola je režirao neke od najuticajnijih filmova svih vremena, a njegov rad i danas snažno utiče na svet kinematografije.

Frensis Ford Kopola je rođen u Detroitu, u umetnički nastrojenoj porodici italijanskog porekla. Njegov otac Karmin bio je flautista i kompozitor, a umetnost je bila prisutna u njihovom domu od malih nogu. Kao dete, Frensis je oboleo od poliomijelitisa i bio je prikovan za krevet više od godinu dana. Taj period je koristio za gledanje filmova i stvaranje lutkarskih predstava, što je probudilo njegovu maštu, a kasnije snažno uticalo na njegovu ljubav prema pripovedanju i režiji.

Nakon studija filma, Kopola je brzo privukao pažnju u svetu kinematografije, ali je svetsku slavu stekao početkom 70-ih.

Najpoznatiji je po trilogiji „Kum“, koja se smatra jednim od vrhunaca filmske umetnosti. Prvi deo filma „Kum“ objavljen je 1972. godine i odmah je postao veliki hit, kako kod publike, tako i kod kritičara. Film prati događaje unutar mafijaške porodice Korleone, a glavne uloge tumače Marlon Brando i Al Pačino.


Godine 1974, Kopola je režirao i nastavak filma „Kum II“, koji je takođe postigao izuzetan uspeh i osvojio šest Oskara. Treći deo stigao je 1990. godine i zaokružio je priču o porodici Korleone. Iako je bio manje hvaljen od prva dva dela, ostao je važan deo ove istorijske trilogije.

Iste godine kada je režirao film „Kum II“, Kopola je snimio film „Prisluškivanje“, napeti triler o prisluškivanju i paranoji. Taj film mu je doneo Zlatnu palmu u Kanu i potvrdio njegov status autora koji zna kako da stvori intimnije, psihološki složenije filmove.

Jedan od njegovih najambicioznijih i najpoznatijih projekata bio je „Apokalipsa danas“, ratni film iz 1979. godine koji prikazuje haos i psihološke posledice Vijetnamskog rata. Za produkciju tog filma, Kopola je uložio sopstveni novac, pa čak i založio svoju imovinu. Snimanje je bilo iscrpljujuće i haotično, ali je rezultat bio film koji se i danas smatra jednim od najboljih prikaza stvarnosti rata u istoriji kinematografije.

Pored toga što je sam stvarao nezaboravne filmove, Kopola je pomagao mnogim drugim filmskim stvaraocima. Bio je mentor, saradnik i inspiracija brojnim rediteljima mlađe generacije. Sa Džordžom Lukasom osnovao je filmski studio „Amerikan Zoetrop“, koji je trebalo da bude prostor za kreativne i nezavisne projekte. Mnogi važni filmovi američke kinematografije 70-ih i 80-ih godina potekli su iz tog studija.

Devedesetih godina prošlog veka, Kopola je režirao film „Drakula“, vizuelno impresivnu adaptaciju klasičnog romana, sa Garijem Oldmanom u glavnoj ulozi. Taj film je pokazao njegovu sposobnost da spoji umetnički izraz sa komercijalnim uspehom.

Osim filma, Kopola ima još jednu veliku strast – vino. Vlasnik je vinograda i vinarije u Kaliforniji, a njegova vina su sada poznata širom sveta. U svetu vina, kao i u filmu, neguje istu posvećenost kvalitetu i ličnom izražavanju.

Tokom cele karijere nije se plašio eksperimentisanja. Snimao je filmove različitih žanrova i istraživao nove stilove i tehnike, često rizikujući, ali uvek ostajući veran sopstvenoj viziji, zbog čega je promenio način na koji gledamo filmove i s pravom se smatra jednim od velikih majstora sedme umetnosti.

Njegova čuvena porodica, Kopole, iznedrila je tri generacije uspešnih glumaca i filmskih stvaralaca. Njegov nećak je glumac Nikolas Kejdž, a ćerka Sofija Kopola je takođe uspešna rediteljka i dobitnica Oskara za film „Izgubljeno u prevodu“, piše People.