Velika politička fantazija blokadersko-opozicionog kruga - da će se „mađarski scenario“ preliti u Srbiju i dovesti do brzog sloma vlasti - doživela je potpuni debakl.
Ono što je pre samo nekoliko dana predstavljano kao gotovo izvestan domino-efekat danas izgleda kao još jedna u nizu promašenih procena. Euforija koja je izbila nakon izbora u Mađarskoj, gde je opoziciona Tisa predvođena Peterom Mađarom posle 16 godina porazila Fides, splasnula je istom brzinom kojom je i nastala - ostavljajući za sobom političku prazninu i očiglednu nervozu.
U delu srpske opozicije i među blokaderima tada je zavladalo gotovo slavljeničko raspoloženje, uz poruke da je „sledeća stanica Beograd“. Međutim, realnost je vrlo brzo demantovala takva očekivanja.
Simboličan kraj te euforije stigao je sa mesta odakle su se takve nade najčešće i podgrevale - sa naslovne strane lista „Danas“, gde je jasno poručeno: „Nema srpskog Mađara“.
Time je praktično srušena ključna teza da u Srbiji postoji ili može da se pojavi figura nalik Peteru Mađaru, koja bi iznutra uzdrmala sistem i izazvala politički preokret.
Četiri sagovornika ovog lista, svi ideološki bliski blokaderskoj sceni - složni su u oceni da su poređenja sa Mađarskom neodrživa i da je pokušaj njihovog preslikavanja bio politički neutemeljen.
Đorđe Vukadinović, nekadašnji poslanik i urednik „Nove srpske političke misli“, otvoreno konstatuje:
- Ne postoji srpski Peter Mađar - ni u vlasti, ni u opoziciji. Barem ne kao režimski insajder koji bi ‘preleteo’ i za kratko vreme napravio politički bum. Priroda ovdašnjeg sistema takav scenario praktično isključuje, a pokušaji da se on veštački proizvede teško da bi dali rezultat.
Sličnu poruku šalje i Jovo Bakić, koji upozorava da se izborni rezultati iz Mađarske ne mogu mehanički preneti na Srbiju. Ipak, on insistira na ideji objedinjavanja opozicije - što, s obzirom na duboke podele i međusobno nepoverenje, deluje više kao politička želja nego ostvariv plan.
- Poruka Mađarske je da se udružimo pod okriljem najjače snage i da uporno radimo na terenu - razgovaramo s građanima, gradimo poverenje i nudimo drugačiji sistem u kojem nema mesta korupciji i kriminalu. Samo tako je moguće suprotstaviti se autoritarnom modelu vlasti - smatra Bakić.
Ipak, stvarnost ostaje neumoljiva: opozicija je daleko od jedinstva, strategija nejasna, a nada u „srpskog Mađara“ svedena na politički mit koji se raspao pri prvom ozbiljnijem suočavanju sa realnošću.


Zašto je nemoguć kopi-pejst?
Kao što smo pisali, više je razloga zašto se tzv. mađarski scenario ne može preslikati u Srbiji, a ovo su samo neki od njih:
Lokalni izbori: Opozicija je izgubila u svih 10 opština, što se navodi kao znak nedovoljne podrške za širi politički preokret.
Razjedinjenost: Opozicione grupacije su fragmentisane i bez jedinstvenog političkog dogovora.
Ideološke razlike: Opozicione stranke nemaju zajedničku programsku osnovu koja bi ih povezala u jedinstven blok.
Organizaciona slabost: Opozicione strukture su nedovoljno razvijene, uz neujednačene kadrovske i organizacione kapacitete.
Uporedni primeri: Političke promene u drugim državama ne mogu se direktno primeniti na srpski politički kontekst.
Faktor Vučić: Hteli to da priznaju ili, tek predsednik Srbije Aleksandar Vučić i posle 14 godina na vlasti ima nepodeljenu podršku većinske Srbije.