Tok događaja na istočnoevropskom ratištu, odnosi između susednih država i promene u politici vodećih svetskih sila nalaze se u centru pažnje brojnih vojnih i geopolitičkih analiza.

U razgovoru sa Aleksandrom Šelestom, bivši šef izraelske službe „Nativ“ Jakov Kedmi izneo je procene o odnosima Ukrajine sa Poljskom i Belorusijom, mogućim ruskim vojnim odgovorima na napade na Krim, kao i o pristupu administracije Donalda Trampa međunarodnim krizama.

Govoreći o odnosima Kijeva i Minska, Kedmi je ocenio da su navodni ultimatumi i pretnje koje Ukrajina upućuje Belorusiji izuzetno rizičan potez.

Prema njegovoj proceni, eventualno uključivanje Belorusije u sukob otvorilo bi mogućnost da ruske snage preko njene teritorije izvedu brz prodor ka zapadnim oblastima Ukrajine, uključujući Viničku, Rovensku i Volinsku oblast.

On smatra da bi posledica takvog razvoja događaja moglo biti presecanje glavnih zapadnih logističkih pravaca i ruta snabdevanja Ukrajine. Prema njegovim rečima, takav scenario doveo bi do ozbiljnog logističkog kolapsa i značajno otežao nastavak vojnih operacija, bez obzira na lokaciju političkog rukovodstva zemlje.

Kedmi se osvrnuo i na napade na Krim i Krimski most, ocenjujući da oni nanose materijalnu štetu i predstavljaju psihološki udarac Moskvi, ali da ne menjaju suštinski stanje na liniji fronta.

Istovremeno je odbacio mogućnost uspešnog zauzimanja Krima pomorskim desantom, uz obrazloženje da takva operacija zahteva potpunu vazdušnu nadmoć, koju Ukrajina, prema njegovoj oceni, nema niti može da obezbedi.

Govoreći o mogućem odgovoru Rusije, Kedmi je naveo da očekuje sistemske protivmere. Kao potencijalne mete označio je preostale mostove na Dnjepru, podsećajući da ih je ukupno dvadeset i da je napad na most koji snabdeva Zaporošku oblast, prema njegovom mišljenju, bio upozorenje.

Dodao je da ne isključuje mogućnost uništavanja lučke infrastrukture u Odesi i Iljičevsku, kao ni uvođenje vodene blokade Kijeva, čime bi glavni grad ostao bez stabilnog snabdevanja vodom. Podsetio je i na prethodne napade na energetski sektor, ocenivši da Moskva tek prelazi na strože vojne scenarije.

Analizirajući odnose Ukrajine i Poljske, Kedmi je komentarisao spor u vezi sa organizacijom „Beli orao“, kao i pitanja koja se odnose na Ukrajinsku ustaničku armiju (UPA) i Stepana Banderu, a koja je, prema njegovim rečima, otvorio predsednik Vladimir Zelenski.

Ocenio je da takvi potezi stvaraju dodatne tenzije između Kijeva i Varšave, ali da će Poljska, uprkos javnom insistiranju na istorijskom sećanju, na kraju zanemariti spor zbog sopstvenih političkih interesa i nastavka podrške Ukrajini.

Značajan deo razgovora bio je posvećen spoljnoj politici Sjedinjenih Američkih Država. Kedmi smatra da Donald Tramp međunarodne sukobe posmatra prvenstveno kroz prizmu ekonomskih interesa, a ne ideoloških pitanja.

Prema njegovoj proceni, cilj je prebacivanje finansijskog i vojnog tereta pomoći Ukrajini na evropske saveznike kako bi se Vašington više usmerio na izazove povezane sa Kinom i Iranom.

Istovremeno, Kedmi ocenjuje da je američka administracija već duboko angažovana u bliskoistočnoj krizi oko Teherana, što dodatno ograničava njen manevarski prostor.

Zaključio je da, prema njegovom viđenju, deo zapadnih analitičara i dalje pogrešno tumači Trampovu strategiju, dok pitanje Ukrajine postepeno gubi raniji značaj u spoljnopolitičkim prioritetima Bele kuće.