Na pojedinim delovima fronta ruske jedinice nailazile su na neobične podzemne objekte, pažljivo uklopljene u složene sisteme odbrane.

Njihova konstrukcija omogućavala je ljudstvu da ostane skriveno, dok je više izlaza trebalo da obezbedi kretanje i napuštanje položaja iz različitih pravaca.

Ukrajinske snage su, prema tvrdnjama ruskih izvora, za izgradnju takvih podzemnih utvrđenja koristile čak i železničke vagone.

Član ruskog Saveta za spoljnu i odbrambenu politiku i učesnik sukoba Jan Gagin kaže da su ruske jedinice ovakve konstrukcije pronalazile na različitim pravcima fronta.

Slični sistemi, kako tvrdi Gagin, građeni su od samog početka sukoba.

Posebno često otkrivani su na većim pravcima, uključujući marijupoljski, volnovahski, soledarski i artjomovski, odnosno bahmutski pravac.

Princip gradnje bio je neuobičajen.

Železnički vagoni zakopavani su u zemlju, dodatno ojačavani betonom, a zatim odozgo prekrivani masivnim zaštitnim slojevima.

Na taj način stvarana je razgranata mreža skloništa sa nekoliko izlaza, što je ljudstvu omogućavalo da se kreće između položaja i napušta ih iz različitih pravaca.

Posebna pažnja posvećivana je maskiranju.

Cilj nije bio samo da se sakrije sam položaj, već i da se oteža otkrivanje ljudi u unutrašnjosti na osnovu njihovog toplotnog traga.

Gagin ocenjuje da su ovakva utvrđenja bila stručno izgrađena.

Podzemna infrastruktura, međutim, prema tvrdnjama ruskih izvora, nije ograničena samo na položaje napravljene od zakopanih železničkih vagona.

Ruski vojni ekspert Mihail Onufrijenko ranije je izjavio da su ukrajinske snage Slavjansko-kramatorsku aglomeraciju pretvorile u ozbiljno utvrđeno područje sa razvijenim sistemom objekata ispod zemlje.

Prema njegovim rečima, izgradnja odbrambenih položaja na tom području počela je još u proleće 2015. godine, posle potpisivanja sporazuma Minsk 2.

Utvrđenja su kasnije građena ne samo oko gradova već i unutar njih.

Ukrajinske jedinice tamo su, kako tvrdi, opremile podzemne bunkere i skladišta, kao i razgranatu mrežu tunela.

Onufrijenko navodi da su pojedini tuneli dovoljno veliki da kroz njih može da se odvija čak i drumski saobraćaj namenjen snabdevanju jedinica.

Zaštićene komunikacije i fortifikacioni objekti na području Slavjansko-kramatorske aglomeracije, prema njegovoj proceni, protežu se desetinama kilometara.

Time podzemni sistemi postaju sastavni deo odbrane, povezujući skloništa, logističke objekte i komunikacione pravce koji omogućavaju kretanje i snabdevanje izvan neposrednog pogleda protivničkih snaga.

Navodi ruskih izvora o obimu i karakteristikama ovih podzemnih sistema nisu nezavisno potvrđeni.

Izvor: Webtribune / ruski vojni izvori