Šta je ovo usred Sahare? Satelitski snimak otkrio nešto staro 6.000 godina - naučnici su zapanjeni

Tim istraživača sa univerziteta Macquarie, francuske istraživačke jedinice HiSoMA i Poljske akademije nauka otkrio je 260 do sada nepoznatih masovnih grobnica rasutih duž gotovo 1.000 kilometara pustinje Atbai, istočno od reke Nil.

Jeziv detalj u otkrivenim grobnicama

Svako nalazište, poznato kao „kružna grobnica“ (enclosure burial), ima gotovo identičan raspored. Veliki kružni zidovi, od kojih neki dostižu prečnik i do 80 metara, okružuju pažljivo raspoređene ljudske i životinjske kosti.

U samom središtu svake grobnice nalazi se jedna osoba od posebnog značaja, dok su svi ostali ljudi i životinje sahranjeni oko nje.

Reč je o kostima goveda, ovaca i koza, koje su polagane uz pokojnika kao deo drevnog pogrebnog rituala namenjenog najuglednijim članovima zajednice.

Veruje se da grobnice potiču iz perioda između 4000. i 3000. godine pre nove ere, što znači da su stare oko 6.000 godina i da prethode nastanku faraonskog Egipta.

Analiza satelitskih snimaka

Zanimljivo je da istraživači nisu došli do otkrića klasičnim iskopavanjima, već analizom satelitskih snimaka. Godinama su sistematski pretraživali pustinju iz vazduha, otkrivajući lokacije koje su do sada bile potpuno nevidljive ljudskom oku.

Činjenica da se isti obrazac pojavljuje na čak 260 mesta ukazuje da nije reč o izolovanim slučajevima. Naprotiv, stručnjaci smatraju da su ove grobnice deo zajedničke nomadske kulture koja se prostirala na ogromnom području Sahare.

Prema mišljenju istraživača, radilo se o saharskim nomadima stočarima čiji je život bio neraskidivo povezan sa stokom.

Posebno mesto zauzimala su goveda, što potvrđuju i drevni crteži na stenama pronađeni u okolini. U surovim uslovima tadašnje Sahare posedovanje velikog stada predstavljalo je simbol moći i bogatstva. Naučnici to porede sa današnjim posedovanjem luksuznog sportskog automobila.

Zbog toga su najugledniji članovi zajednice u smrt odlazili zajedno sa svojim životinjama.

Grobnice takođe ukazuju na rani razvoj društvene hijerarhije. Na mnogim lokalitetima jasno se razlikuje centralna, primarna sahrana, oko koje se nalaze sekundarne grobnice, što sugeriše da su vođe i poglavice uživale poseban status čak i nakon smrti.

Grobnice su preživele milenijume

Kako se nekada zelena Sahara postepeno sušila tokom završetka perioda koji naučnici nazivaju „Afrički vlažni period“, područje više nije moglo da izdržava velika stada. Nomadi su se verovatno preselili južnije, otišli ka Nilu ili su jednostavno nestali.

Njihove grobnice, međutim, preživele su milenijume.

Nažalost, sada im preti nova opasnost. Neregulisana rudarska eksploatacija u regionu već uništava mnoga nalazišta, pa spomenici koji su odolevali pustinjskim uslovima 6.000 godina mogu nestati za svega nekoliko dana, piše Unilad.