Nova mapa koja prikazuje rasprostranjenost ove vrste u periodu od 2017. do 2022. godine pokazuje da se broj područja u kojima vukovi stalno obitavaju značajno povećao. Njihovo prisustvo danas je vidljivo u brojnim delovima kontinenta, od Balkana i Karpata, preko Alpa i Pirineja, pa sve do severne Evrope.

Mapa razlikuje tri nivoa prisustva – stalno, povremeno i nedefinisano – i jasno pokazuje da se vukovi postepeno vraćaju na teritorije sa kojih su nekada gotovo potpuno nestali. Stručnjaci ističu da je reč o jednom od najznačajnijih uspeha u očuvanju evropske divlje prirode, ali i o izazovu koji zahteva pažljivo upravljanje.

Srbija među zemljama sa stabilnom populacijom vukova

Na karti Evrope najveći deo centralne, zapadne i južne Srbije označen je kao područje stalnog prisustva vukova. Naša zemlja deo je velike balkansko-karpatske populacije koja se prostire kroz Crnu Goru, Bosnu i Hercegovinu, Bugarsku i Rumuniju.

Vukovi u Srbiji najčešće nastanjuju planinske i šumovite predele, među kojima su Kopaonik, Zlatibor, Golija, Pešterska visoravan, Stara planina i brojni krajevi istočne Srbije. Ovakva područja pružaju im dovoljno prostora, zaklona i prirodnog plena, zbog čega populacija ostaje stabilna.

Alpi, Pirineji i Apenini postaju nova utočišta

Sve veći broj vukova beleži se i u centralnoj i južnoj Evropi. Planinski lanci Alpi, Pirineji i Apenini danas predstavljaju važna utočišta ove vrste. Italija beleži stabilne populacije, koje se iz Apenina šire ka severu zemlje, dok Slovenija i Austrija povezuju balkansku i srednjoevropsku populaciju.

Zapad Španije, posebno oblasti Galicije i Kastilje i Leona, takođe spada među najznačajnija staništa vukova u zapadnoj Evropi. U Francuskoj se njihovo prisustvo postepeno širi iz planinskih oblasti prema unutrašnjosti zemlje.

dsdsdsd

Vukovi se vraćaju i u Nemačku, ali ih na zapadu Evrope i dalje gotovo nema

Jedan od najzanimljivijih primera povratka vukova jeste Nemačka, gde su se ponovo nastanili u istočnim i severoistočnim pokrajinama. Poljska i baltičke države imaju brojne i stabilne populacije koje predstavljaju važan oslonac za dalje širenje vrste.

S druge strane, u velikim delovima zapadne Evrope vukovi su i dalje retkost. Velika Britanija na mapi ostaje bez stalne populacije, dok se u Holandiji i Belgiji beleže samo sporadična pojavljivanja. Razlog su gusta naseljenost, razvijena infrastruktura i intenzivna poljoprivreda, koje otežavaju povratak velikih predatora.

Menja se i odnos Evrope prema zaštiti vukova

Pored promena u prirodi, menja se i evropska politika zaštite ove vrste. Savet Evropske unije podržao je predlog da se status vuka promeni sa "strogo zaštićene" na "zaštićenu" vrstu. Ovakva odluka doneta je nakon značajnog povećanja brojnosti vukova i sve češćih sukoba između ljudi i divljih životinja, posebno u stočarskim područjima.

Ukoliko predlog dobije konačno odobrenje Evropskog parlamenta, države članice imaće više mogućnosti da upravljaju populacijom vukova, ali će i dalje biti obavezne da obezbede očuvanje ove važne vrste. Povratak vuka tako ostaje jedna od najznačajnijih priča o obnovi evropske prirode, ali i podsetnik da suživot čoveka i divljih životinja zahteva pažljivo planiranje i ravnotežu.