Pojava američkog drona-kamikaze „Hornet“ sve češće se opisuje kao početak nove ere ratovanja, u kojoj veštačka inteligencija preuzima zadatke koji su do juče bili rezervisani isključivo za ljude.

Ovaj relativno jeftin, masovno proizveden i visoko autonoman sistem već se koristi na ukrajinskom ratištu, gde ga ukrajinske snage upotrebljavaju za napade na rusku vojnu tehniku i transportne kolone na području Donbasa i Severnog Priazovlja.

Za razliku od mnogih modernih sistema čiji razvoj košta milijarde dolara, „Hornet“ je napravljen od komercijalno dostupnih komponenti koje proizvode brojne kompanije širom sveta.

Prema različitim procenama, cena jednog drona kreće se između 3.000 i 10.000 dolara, što ga čini višestruko jeftinijim od brojnih drugih sistema koji se danas koriste na savremenom bojištu.

Njegova najveća prednost nije brzina ili veličina bojeve glave, već sposobnost da samostalno pronalazi i bira ciljeve zahvaljujući ugrađenoj veštačkoj inteligenciji.

U dronu se nalazi neuronska mreža koja obrađuje podatke i omogućava da letelica sama identifikuje metu u unapred definisanoj zoni dejstva.

Iako postoji mogućnost klasičnog upravljanja preko operatera, osnovni koncept sistema zasniva se na minimalnoj ljudskoj intervenciji.

Posebnu pažnju privlači činjenica da „Hornet“ uglavnom ne koristi satelitske komunikacije niti Starlink mrežu. Umesto toga, za potvrdu ciljeva koriste se kratki šifrovani radio-signali, dok ostatak procesa obavlja ugrađena veštačka inteligencija.

U režimu radio-tišine dron samostalno analizira video-snimke sa terena, identifikuje potencijalne mete i izvršava napad.

Prema dostupnim informacijama, manje od pet procenata ovih sistema opremljeno je satelitskim terminalima. Takvi primerci uglavnom služe za specijalne zadatke i prikupljanje dodatnih podataka koji pomažu u daljem treniranju algoritama.

Na taj način sistem postaje sve precizniji u prepoznavanju različitih tipova vojne tehnike, logističkih vozila, cisterni i drugih ciljeva.

„Hornet“ je razvila američka kompanija Swift Beat LLC, a mnogi analitičari ističu da je njegov razvoj pokazao kako privatni sektor može da stvori efikasno i tržišno uspešno oružje čak i bez velikih vojnih ugovora.

Važan trenutak dogodio se u julu 2025. godine kada je potpisan sporazum o proizvodnji ovih dronova za potrebe Ukrajine.

Od tada su isporuke intenzivirane kroz različite fondove i direktne ugovore, dok su američke oružane snage paralelno počele da proučavaju mogućnosti njihove primene tokom vojnih vežbi u Evropi.

Tokom sukoba ruske snage uspele su da zaplene nekoliko neoštećenih primeraka „Horneta“. Iako su detaljno analizirale hardverske komponente sistema, najveći izazov ostaju algoritmi veštačke inteligencije i ogromne baze podataka na kojima su trenirani.

Prema procenama stručnjaka, upravo ti algoritmi predstavljaju najvredniji deo sistema.

U Rusiji već postoje određeni poluautonomni dronovi poput „Mikroba“ i sistema „Rusak-S“, ali stručnjaci navode da nijedan od njih trenutno ne može u potpunosti da se poredi sa „Hornetom“ po stepenu autonomije, dometu i obimu proizvodnje.

Zbog toga mnogi vojni analitičari smatraju da pojava ovog sistema predstavlja nagoveštaj budućnosti ratovanja, u kojoj će jeftini, masovno proizvedeni dronovi sa veštačkom inteligencijom igrati ključnu ulogu na bojištu.