Ubistvo Tiosava Jankovića ostalo je upamćeno kao simbol ranog perioda organizovanog i brutalnog kriminala u urbanom Beogradu, ali i kao jedan od prvih slučajeva u kojima je javnost bila suočena sa činjenicom da taksisti mogu postati mete planskih likvidacija radi pljačke i bekstva.

U decembru 1967. godine Beograd je potreslo jedno od prvih i tada najbrutalnijih razbojničkih ubistava taksiste u posleratnoj istoriji grada. Žrtva, taksista Tiosav Janković, ubijen je tokom unapred osmišljene pljačke koju su izveli Dragoljub Gutić i Sava Lisovac, dvojica počinilaca koji su se prethodno upoznali u zatvoru i tamo dogovorili zločin.

Prema rekonstrukciji događaja, plan napada bio je dvostruk – prvo izvršiti oružanu pljačku kurira beogradskih Robnih kuća „Beograd“, koji je prenosio veću količinu novca, a zatim obezbediti vozilo za beg. Pošto nisu imali sopstveni automobil, odlučili su da nakon pljačke ubiju taksistu i preuzmu njegovo vozilo, što je unapred uključivalo i likvidaciju slučajne žrtve.

Zločin je izvršen u noći između 7. i 8. decembra 1967. godine. Na taksi stanici u Beogradu osumnjičeni su ušli u vozilo Tiosava Jankovića i zatražili vožnju. Tokom puta došlo je do napada na vozača, koji je ubijen vatrenim oružjem. Nakon ubistva, počinioci su preuzeli automobil i nastavili bekstvo, koristeći ga kao sredstvo za izvršenje naredne faze plana.

Telo ubijenog taksiste kasnije je odvezeno van Beograda i bačeno u bunar u okolini Fruške gore, kod Čortanovaca, u pokušaju da se prikriju tragovi zločina. Već narednog dana, isti počinioci izvršili su i oružanu pljačku kurira, čime su dodatno otežali istragu i potvrdili da se radi o unapred organizovanom kriminalnom planu.

Policija je ubrzo povezala oba događaja i pokrenula intenzivnu istragu. Na osnovu operativnih podataka i tragova, osumnjičeni su locirani i uhapšeni početkom 1968. godine u Zenici. Njihovo privođenje tada je privuklo veliku pažnju javnosti, jer se radilo o jednom od prvih slučajeva takve vrste u Beogradu, gde je ubistvo taksiste bilo direktno povezano sa organizovanom pljačkom i planiranim bekstvom.

Na suđenju koje je usledilo, sud je utvrdio njihovu krivicu za ubistvo i razbojništvo, nakon čega su obojica osuđena na smrtnu kaznu. Presuda je potvrđena i izvršena 1969. godine, što je ovaj slučaj svrstalo među poslednje izvršene smrtne kazne u Beogradu tog perioda.