Duhovske zadušnice, u narodu poznate kao letnje, obeležavaju se u subotu, 30. maja, pred praznik Svete Trojice. U crkvama se na taj dan služi sveta liturgija i parastos, a vernici izlaze na groblja i obavezno poštuju niz običaja. Crkva poziva da se ne nosi hrana na groblje.

Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici ove zadušnice posvećuju umrlim precima i tog dana posećuju grobove, pale sveće i služe pomene.

Na dan kada se obeležavaju duhovske (letnje) zadušnice, u crkvama se služi sveta liturgija i parastos, čita molitva za sve umrle u svim vremenima.

Na groblje bez hrane

Na grobljima se pale sveće, a sveštenici daju pojedinačne parastose, moleći Gospoda da bude milostiv prema pokojnicima.

Sveća se može zapaliti i u crkvi

Po običajnom kalendaru, izlazak na groblja tokom zadušnica smatra se obavezom srodnika, a ako to nije moguće, sveća se može zapaliti i u crkvi.

Umesto uobičajenog iznošenja hrane, Crkva poziva na molitvu i darivanje siromašnih, bolesnih i prognanih.

Običaji širom Srbije

U vranjanskom kraju običaj je da se za duše umrlih otpije voda iz, za tu priliku kupljenog, bakarnog kotla.

U istočnoj Srbiji se veruje da sveća upaljena na zadušnice gori sve do sledećih zadušnica. Takođe, postoji verovanje da ako se na zadušnice ne upali sveća, mrtvi će godinu dana biti u mraku.

Na zadušnice se u istočnim krajevima ne radi ništa sa vunom, a makaze su zatvorene, da bi i vučje čeljusti bile zatvorene.