Sestri Levante, grad na italijanskoj rivijeri između Đenove i oblasti Činkve Tere, poslednjih dana se pominje na internetu.

Za razliku od svojih bučnijih susednih gradova, Sestri Levante na ligurskoj obali može biti privlačan onima koji traže mirnije okruženje i manje gužve.

 „Sestri Levante nije toliko poznat i nama se tako sviđa“, rekao je Nikolo Mori, predsednik udruženja lokalnih preduzetnika Sestri Levante, prenosi Forbs. „Ne bismo želeli da postanemo Činkve Tere jer bi to uništilo autentičnost grada.“

Zaliv bajki i zaliv tišine

Posebnost Sestri Levantea povezana je sa njegovom lokacijom. Istorijsko jezgro se nalazi na uskoj traci zemlje koja je nekada bila ostrvce, a kasnije se spojila sa kopnom. Danas ta prevlaka razdvaja dva zaliva sa različitim karakteristikama.

Sa jedne strane nalazi se Baja dele Favole, odnosno - Zaliv bajki. Prema lokalnim izvorima, ime mu je dao 1950-ih televizijski voditelj Enco Tortora, u čast Hansa Kristijana Andersena, koji je boravio u Sestri Levanteu u 19. veku. Sa druge strane je Baja del Silencio, tj. Zaliv tišine, ime koje je prvi put povezano sa pesnikom Đovanijem Deskalcom 1919. godine.

Baja del Silencio je jedna od najpoznatijih znamenitosti grada. Na listi plaža Travelers' Choice za 2018. godinu na TripAdvisor-u, rangirana je na šestom mestu među italijanskim plažama.

Sestri Levante ima dugu istoriju. Izvori navode da je prvobitno bio poznat kao Segesta ili Segeste i da su ga osnovali Ligurski Tiguli. U srednjem veku bio je povezan sa Đenovskom republikom, a tokom vekova bio je izložen napadima i pokušajima osvajanja, uključujući piratske napade 1542. i 1607. godine.

Prelepe plaže i zanimljiva arhitektura

Neki poznati posetioci su takođe boravili u gradu. Lokalni turistički izvori navode Hansa Kristijana Andersena, Riharda Vagnera, Guljelma Markonija i holandskog pisca Artura van Šendela.
Istorijsko nasleđe i svakodnevni život u Sestri Levanteu vidljivi su na nekoliko lokacija u gradu. Glavna ulica Via XXV Aprile prolazi kroz istorijski centar, sa nizom zgrada sa šarenim fasadama, od kojih su neke ukrašene oslikanim arhitektonskim detaljima u tehnici trompe l'oeil.

U gradu rade i istorijski barovi. Poslastičarnica Rosinjoti tvrdi da ima tradiciju koja datira još iz 1840. godine, dok se Kafe Centrale pominje u lokalnim turističkim izveštajima kao da radi od 1920-ih.

Sestri Levante ima nekoliko plaža na području opštine koje nose oznaku Plava zastava. Za 2025. godinu, to su Baja dele Favole Nord, Baja Portobelo, Spijađa Rena i Riva Trigozo. U gradu se takođe nalaze crkva San Nikolo del'Izola, najstarija gradska crkva izgrađena u romanskom stilu 1151. godine, i Santa Marija di Nazaret, koja je u 17. veku preuzela ulogu nekadašnje parohijske crkve.

Među važnijim zgradama ističu se Palata Duraco-Palavičini, gde se nalazi gradska uprava, i Palata Fasije, u kojoj se nalazi MuSel, arheološki i gradski muzej. Muzej prikazuje materijale od praistorije i kamenog doba do novije istorije grada. Galerija Rici deluje kao kuća-muzej i galerijski prostor.

Uživanje u lokalnoj gastronomiji

Lokalna gastronomija zasniva se na ligurskoj i mediteranskoj kuhinji, sa čestom upotrebom ribe, maslinovog ulja i aromatičnog bilja. 

Sestri Levante i obližnja Riva Trigozo posebno su povezani sa jelom banjun, gustom čorbom od inćuna, luka, paradajza i maslinovog ulja. To je jelo povezano sa lokalnom ribarskom tradicijom, a posvećen mu je godišnji događaj koji se održava od 1960. godine.

Lokalna kuhinja uključuje inćune pripremljene na različite načine, fokaču i testeninu sa pestom ala đenoveze, tipičnu za Liguriju.

Povoljne cene

Sestri Levante nije među najjeftinijim mestima na ligurskoj obali, ali nije ni posebno skup. 

Prema Numbeu, obrok u jeftinijem restoranu košta oko 22,50 evra, večera za dvoje u restoranu srednje klase košta oko 70 evra, kapućino košta oko 1,20 evra, a mala flaša vode oko 1,50 evra. U prodavnicama, litar mleka košta oko 1,34 evra, 500 grama hleba oko 2,88 evra, a flaša vina srednje veličine oko 5 evra.